Beste Willem, - Fulco de Vries

Van harte gefeliciteerd met je 75e verjaardag, en ik wens je nog vele goede jaren toe.

Toen ik je leerde kennen was je de 65 al ruim gepasseerd, en in jouw geval zou je kunnen zeggen dat je er met de jaren alleen maar beter uit gaat zien. Op dit moment heb ik als predikant veel te maken met een collega van je, Ursula, die bijna tien keer zo oud is. Ook zij houdt het nog steeds vol, al heeft zij de laatste jaren wel last van allerlei ongedierte dat haar bijna boven het hoofd groeit. Dat is heel vervelend, vooral omdat de “hoge dames en heren” dit niet zo belangrijk schijnen te vinden. Gelukkig maar dat zij, net als jij, veel mensen in haar directe omgeving heeft die wél om haar geven. Het zijn uiteindelijk toch de mensen die een kerk maken tot wat zij is!

Maar nu weer over jou: je bent de laatste jaren met je tijd mee gegaan, en zeker voor iemand in jouw positie is dat heel wat tegenwoordig.

In de jaren dat ik al wel in Amsterdam woonde, maar jou nog niet kende, fietste ik vaak in jouw buurt rond, zonder dat je me opviel. Je weet je plaats in je omgeving, en dat is goed, zo zijn wij dat in ons land tenminste gewend. Een kerk die te veel op de voorgrond treedt, die zich (te) veel laat horen, daar zijn wij meestal niet van gediend.

In de jaren dat wij intensief contact met elkaar hadden heb ik je heel goed leren kennen, zowel van binnen als van buiten. Ik wist precies wat er allemaal in je omging, en dat was vaak heel wat. We hebben lief en leed met elkaar gedeeld, samen met vele anderen. Van die momenten en gebeurtenissen waarbij het heel druk was bij jou zijn er veel die een bijzondere plaats in mijn hart hebben. Maar ik wil hier graag aan je kwijt dat ik ook intens genoten heb van de vele momenten dat ik alleen bij jou was. Vooral ’s ochtends vroeg, als de zon door jou ramen schijnt, dan ben je voor mij op je mooist. Vaak was ik bij jou voor mijn werk, maar ik kon ook gaan zitten, stil zijn en genieten. Het zijn dat soort momenten waarop ik helemaal tot mijzelf kan komen, mijn gedachten kan laten varen en iets ervaar van hoe bijzonder het eigenlijk is om bij iemand als jij op bezoek te kunnen gaan, wanneer ik maar wil. In mijn nieuwe omgeving heb ik die mogelijkheid natuurlijk ook vanwege mijn werk, maar die momenten met jou vergeet ik nooit meer. Eigenlijk zouden al die mensen die zo vaak bij jou op bezoek komen ook eens de moeite moeten nemen om ’s ochtends vroeg bij jou te gaan zitten om de omgeving op zich af te laten komen, om stil te zijn, om te genieten…

Maar goed, meestal waren we niet samen, maar kwamen er veel meer mensen op bezoek. Mensen met hun eigen verhaal, met hun eigen bezigheden, mensen met hun eigen wensen en verlangens.

Jij was daarbij de meest ruimdenkende van ons tweeën, denk ik. Waar ik wel eens moeilijkheden of onmogelijkheden zag, kwam jij vaak met oplossingen aandragen. Bij jou kon altijd van alles, eigenlijk leek jij voor iedereen wel een bijzonder plekje te hebben.

Wat mij bijvoorbeeld goed is bijgebleven is jouw warme band met de kinderen die bij jou op bezoek kwamen. Altijd van harte welkom in de grote groep, zelfs met een speciale plek in het middelpunt van de groep. En ook buiten de plek waar iedereen zich graag verzamelt, heb jij plaats voor hen. De allerkleinsten vermaak jij met de leukste spelletjes, en voor de kinderen die al wat groter zijn heb jij ook een plek in je hart. Of eigenlijk meer dan één plek, zo bijzonder zijn zij voor jou. En dat merk je: kinderen voelen zich thuis bij jou, en ze komen dan ook graag. En dat is iets om blij mee te zijn, en eigenlijk ook: iets om trots op te zijn! Het is goed dat mensen van alle leeftijden zich in een kerk thuis voelen, maar het is toch echt zo dat de jeugd de toekomst heeft. Aan de ene kant om de continuïteit te waarborgen, aan de/een andere kant om het speelse karakter van de hele gemeente te voeden en te bewaren. Kinderen hebben geen verborgen agenda, geen bijbedoelingen, kinderen geloven als een kind. En ik ben er van overtuigd dat een kerk waar kinderen zich thuis voelen, een plaats biedt aan iedereen, een plek is waar alle mensen zich gezien en gekend weten.

In mijn opleiding heb ik geleerd dat predikanten voorbijgangers zijn. Zij blijven een korte of langere periode op een plaats, waarna zij weer verder gaan. Dat is goed voor de gemeente, en ook goed voor de predikant. En dat beeld zou ik hier wat breder willen maken, en jou mee willen geven voor de toekomst. Ik denk namelijk dat er naast een hoop vaste waarden ook veel voorbijgangers zijn die zich voor korte of langere tijd bij jou thuis voelen. Jonge mensen, die voor hun studie bij jou in de buurt komen wonen, en in de grote stad een plaats zoeken om tot rust te komen, om daar naar antwoorden te kunnen zoeken op bepaalde vragen die zijn hebben. Om deel uit te maken van een gemeenschap van gelovigen. Maar ook ouderen die zich bij jou in de buurt vestigen, of gezinnen die zich betrokken voelen.

Zelf zijn wij al weer een paar jaar weg uit jouw omgeving, en met een aantal ’Willemers en oud-Willemers’  hebben wij nog regelmatig contact. En steevast wordt er dan over jou gepraat, worden er nieuwtjes uitgewisseld en verhalen van toen worden uit het geheugen opgediept en verteld.

Je hebt in de jaren dat wij (ook Jeska en Karsten) met jou verbonden waren veel voor ons betekend, zoals je voor veel mensen veel hebt betekend en nog betekent.

Wij wensen jou en iedereen die bij jou hoort het allerbeste toe, voor nu en voor de toekomst, en wij hopen je met enige regelmaat te kunnen blijven bezoeken.

Hartelijke groet, Fulco

Welkom op zondag

U bent welkom bij onze diensten.

Dopen, trouwen, rouwen

Neem contact op met onze wijkpredikant ds. N. G. Scholten, 020 6641277

Willem de Zwijgerkerk

Olympiaweg 14
1076 VX - Amsterdam
Tel. 020 662 27 00
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.